Yashima Taira

Członkowie rodu Taira mają wiele powodów do dumy. Są szlachetnie urodzeni - w ich żyłach płynie krew samego cesarza. Szczycą się tym, że są potomkami cesarza Kammu.

Są pragmatykami, słusznie podziwianymi za zasługi w walce z piratami na Morzu Wewnętrznym w okresie Heian. Rodzina zdobyła ogromną potęgę i wpływy podczas rebelii Hogen w 1156 r. Tairowie opowiedzieli się po właściwej stronie, pokonali klan Fujiwara i doprowadzili do wygnania oraz egzekucji członków rodu Minamoto. Kiyomori Taira został mianowany kanclerzem. Wprowadził swoich krewnych na dwór, a córkę - do cesarskiego łoża. Zwieńczeniem jego knowań była intronizacja jego wnuka, cesarza Antoku. Rozdrażniło to jego starszego brata, a zarazem następcę tronu, księcia Mochihito, który zwrócił się o pomoc w walce z klanem Taira do ocalałych przywódców Minamotów. Doszło do wybuchu wojny domowej. O jej wywołanie można było zawsze oskarżyć Kiyomoriego Tairę. W końcu to on odebrał tron prawowitemu władcy. A przynajmniej taka wersja wydarzeń najbardziej odpowiada Minamotom.

Niezależnie od rzeczywistej przyczyny wojny Tairowie mają wszelkie powody, by spodziewać się zwycięstwa. To oni sprawują faktyczną kontrolę nad cesarzem, a także nad rządem. Ich wrogowie są buntownikami. Tairowie słusznie uważani są za doświadczonych żeglarzy, a także za rodzinę o tradycjach wojskowych, silnych zarówno na lądzie, jak i na morzu. W ich stoczniach powstają najlepsze statki, a każdy żołnierz klanu Taira jest bardzo starannie wyszkolony, co ma wielkie znaczenie w przypadku tych, którzy po raz pierwszy idą w bój. Nie są oni jednak skłonni do wybaczania, dzięki czemu otrzymują premię do represji w opanowanych przez siebie prowincjach, w których rządzą żelazną ręką.